Posts tonen met het label Op rijm. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Op rijm. Alle posts tonen

vrijdag 17 april 2020

Kleintje Krokodil






er was eens een kleintje krokodil 

had genoeg van altijd kikkerdril

beet ie in een vlieg

niet speciaal an sich

maar dat streelde zo zijn smaakpapil


Lissotriton vulgaris en Lissitriton helveticus
Kleine watersalamander en Vinpootsalamander
De biodiverse tuinier


Kleine watersalamander

Vinpootsalamander

zondag 12 april 2020

Samenscholingsverbod 2





Een stuk of drie oranjetipjes

kwamen net uit hun winterdipje

moesten ver uiteen

konden er niet omheen ...

pfff ...
mochten we maar op citytripje


Anthocharis cardamines
Oranjetipje
De biodiverse tuinier



donderdag 19 maart 2020

Samenscholingsverbod




Een groepje vuurwants op de linde

Drinken Corona met de vrienden

Stinken uit hun bek

Gaan tekeer als gek

Geloof me dat dit me niet zinde!

 
Pyrrhocoris apterus
Vuurwants
De biodiverse tuinier

donderdag 5 maart 2020

Leliehaantje




Gij leep langvretend lefgozerke, lameerde de landbouwer
Gij leegbijtend lakrood lamlulleke, uw larf gaat loos op mijn land met liliën.
Gij laat slechts los loof over, liggend in de lommer.
Gij lapt uw laars aan lupines, lathyrus of legumekes.
Laten lelies uw lekkere lunch zijn - met littekens op lot en lof
Lijp en laf leeghalend loopt ge lenig, of lethargisch liggend uit lijfbehoud.
Lilioceris lilii – ik lees u de Levieten!
Liefst laat ik uw lijveken langzaam liquideren.
Laat links liggen lelies – of het loodje zult gij leggen!
  
Lilioceris lilii
Leliehaantje
Le liodiverse luinier


donderdag 29 januari 2015

Mijn vriend

De man staat
en kijkt omhoog
de bijl voelt waarachtig
loom

gaat zijn blik
het valt hem zwaar
vandaag te vellen
een vriend

hij slaapt
een winters rust
waaruit hij nooit meer
waken zal

een laatste slag
zo rolt hij zwaar
een traan
en kraakt

Mijn vriend
het valt me zwaar
mezelf te vellen
in hout

Mijn vriend
voor gedichtendag 2015
De biodiverse tuinier

donderdag 30 januari 2014

Knibbel-knabbel-knuisje ... wie knabbelt als een muisje?




In't hout zat een hongerig muisje

wat hield ie toch vast in zijn knuistje?

Dat kraakt als droog brood?

Maar neen! 't is een noot!

Die stapel's verdorie zijn huisje!




Limerick voor de dag van het gedicht 2014
Geïnspireerd door een leuke ontdekking toen ik hout ging halen voor de kachel ...
Het bosmuizenrestaurant in de houtstapelplek onder de okkernoot.

maandag 23 september 2013

Macho


 

 


Ik zag ‘em op weg naar boven,
en vroeg word je dat niet moe?
Te klauteren tot in het lover,
wat zoek je daar hoog in ‘t groen?
 
En is dat niet te steil tot steiler?
Ik zocht me toch een lift.
Of zo een geschikt klimijzer?
Is dit niet wat geschift?

Nee, ik ben fan van het vrije klimmen,
zonder zit me in het bloed.
Geen musketon nodig om te winnen,
zonder klaut’ren doet me goed.

 Ik begon met een margrietje,
van wortel tot de knop.
Daarna op een rietje.
Nu wil ik naar de top.
 
Olympos, Lhotse en Kiliman-jaro,
Pollux en Piz berni-ni,
Dufour, El muerto, (o zo macho!)
Staan toch op mijn lijstje, ni?
 
Ook op Matterhorn of op Eiger,
daar wil ik nog eens staan.
Dat zijn pas de echte hijgers.
Je waant je bij de maan.
 
Ik ga voor de ijle hoge luchten,
voor het stijgen zonder touw.
Maar nu nog wat kreunen en wat zuchten,
want er wacht me een Jungfrau.
 
Eén met mooie, slanke dijen,
en met zin in pollenmeel.
Dan wil ik er mee vrijen,
hoog, - maar ook heel veel.
 
 
 

Oedemera nobilis
Fraaie schijnbok
De biodiverse tuinier




vrijdag 6 september 2013

Bajesklant


 
 
 
 
D’er woont een koppel in de buurt

Daar praat men over om ter guurst

Zij vallen op in ‘t gras en ‘t hooi,

En volgens velen is dat niet mooi

 

 
“Men zegt hij was een bajesklant,

die at van iemand anders plant.”

“En met die streepjes lijkt zij toch zo’n del,

 dat kauwt op eppe, peen of bevernel!”


Van zo’n praat raakt ie danig uit zijn hum,
 
die brave graphosoma linea tum.

“Die streepjes” -zegt hij- ”is mijn werkmanspak,

 daar kom ik mee tot op de hoogste tak”


“Maar één ding is nu toch wèl raak.

 Ons plunje getuigt ècht van slechte smaak.

 Daardoor lust noch vogel, zelfs geen pad,

 een pyjamaatje als middaghap.”


Graphosoma lineatum
De pyjama- of gevangeniswants
de biodiverse tuinier


 

woensdag 3 april 2013

Ondertussen op de voederplaats ...

En?

Waar zijn ze nu, al die vogelkes?




Daarnet zag ik ze nochtans - de vinkjes, keep, putter en de groenling.

en ook

merel, huismus, houtduif, tortel, staartmees en dat ander kleine ding

euh ...  heggemus? boomklever? koolmees ? nee - winterkoning!

en waar is ekster, spreeuw en appelvink,

lijster, roodborst of pimpeldink?

 *zucht* ... dit vind ik echt maar link.




vrijdag 19 oktober 2012

Apodemus sylvaticus



Jonge bosmuis gepakt door de poes,
kreeg ik los met een heel goede smoes
Kon zonder een schram,
terug naar de mam.
Maar nu zit ons kat met de blues ...

Apodemus sylvaticus
Bosmuis
De biodiverse tuinier

zondag 16 september 2012

‘t Is een stokje dat hier hangt.





‘t Is een stokje dat hier hangt.
Echt waar ik ben een houtje.
Zo een twijgje dat niks vangt.

Echt waar dat doe ik niet.
‘k Zal je heus niet eten,
want een twijgje bijt toch niet?

Wat zeg je nu - ruikt naar bedrog?
Van top tot teen in 't glanzig-groen -
zo’n twijgje vertrouw je toch?

Kom maar dichter bij dit takje,
je lijkt me wel een leuke hap.
Vlieg maar dichter en ik pak je.

In een flits zal het voorbij zijn,
in een tel is het gedaan.
*
- kijk -
Het deed zelfs geen greintje pijn.



Lestes viridis
De Houtpantserjuffer
- de biodiverse tuinier -



woensdag 12 september 2012

Punctatissima!



Let op! Wat ik je vertel dat is een gunst.
Die Vanderstippel houdt van kunst.

Hij houdt van stipjes en van kleur.
Niet te heftig, met een teneur …

van licht dat schijnt door poot en vel
- rozig-groen en niet te fel.

Want Vanderstippel is een pointillist.
Zet dat woord maar op je list.

Dus kubus, streep of vlekpatroon,
hoort niet thuis op deze rare boon.

Maar wel veel stipjes heel delicaat,
één na één gezet – zo accuraat.

En daarmee krijg je toch wel helaas,
een huid dat werkt als een kleurig waas.

Dus Vanderstippel is me toch nen tist.
Die verdwijnt weer als was het in de mist,

in struik en boom en plant en blad.
Want zulke kunst is nimmer overschat.




Helaas - Seurat, Van Gogh - al jaren dood.
Het stipjeszetten is in grote nood!

Maar Vanderstippel is wel erg begaan.
Hoe kan het pointillisme voortbestaan?

Na toch wel heel diep nagedacht
zoekt hij zijn heil in 't nageslacht.

En bij een vrouwke - zo bellissima!
En roept hij uit - ma Punctatissima!

Leg jij maar eitjes bij de vleet,
zodat de wereld stippels nooit vergeet!





Leptophyes punctatissima
De struiksprinkhaan
- de biodiverse tuinier -

zaterdag 9 juni 2012

Polydrusus is serieus



Polydrusus is wel ernstig,
Polydrusus is serieus.
Dat zie je aan zijn stapje,
dat zie je aan zijn neus.
En maak je eens een grapje,

dan heb je niet veel keus.
Dan zeg je "Wat een snuit!"

Polydrusus is heel ernstig,
Polydrusus is serieus.
Dat zie j'aan 't pigmentje,
dat zie je aan 't gracieus.
En geef je'n complimentje

zeg dan complimenteus,
"zo zijdeglanzig groen!"

Polydrusus neemt zich ernstig,
hij noemt zich sericeus.
Dat zie j'aan zijn cadans,
dat lees je in zijn leus.
die zegt 'Verlies geen glans'

"Ja", zegt ie pretentieus
" 'kben geen Phyllobius"

Polydrusus is zó ernstig,
hij is ook zo serieus.
Dat zie je aan zijn buik,
en aan het ambitieus
rondstappen door zijn struik.

Dat is toch prestigieus?
En veel groter dan een blad!

Polydrusus is te ernstig
en ó zo serieus.
Dat zie je aan zijn snor,
die is zo genereus!
En noem hem ook geen tor.

Dat vindt ie maar dubieus,
en dat staat niet voor een  ... kever.

Polydrusus sericeus,
De groene struiksnuitkever
- de biodiverse tuinier -