Jaren ligt dit project al te wachten. Wat dat betreft heeft
het veel gelijkenissen met het vijverproject van weleer. Ook dat bestond al
jaren in mijn hoofd alvorens er aan begonnen werd.
Ik heb al eens gepolst naar ideetjes voor de uitvoering ervan. Want we waren lang in dubio. Over een terras waren we het al eens, maar hoe die er precies moest uitzien en hoe groot, dat was allemaal niet duidelijk. En of er al dan niet een plek moest komen om de bonsai’s tentoon te stellen waren we ook niet zeker.
Ondertussen overgroeide de hoop platte kasseistenen die er lag te wachten met een dikke laag klimop. Tegelijk werd die door een haag omcirkelde plek gebruikt als stelplaats voor takkenhopen, wachtend op versnippering.
Maar nu is het zover. De takken werden verhakseld en de
vrijgekomen plek werd ontdaan van - het leek wel kilometers - klimopgroei.
Want na lang schetsjes te maken, af te keuren en voor de zoveelste keer herbeginnen hebben we tenslotte dit ontwerp gemaakt:
Het wordt dus een cirkelvormig terras met stoepkasseitjes (diameter 3,6m) en een zithoekje met hakselhoutbodem (diameter 2,5m). Er rond komen kleurrijke borders.
Ik groef een zeer ondiepe sleuf waar de rand van het terras
moet komen en startte de werken met de aanleg van de toegangstreden. Waarop de
familieleden schrokken dat het terras zo hoog zou komen. Maar dat lijkt alleen
maar zo hoog van deze kant gezien, want onze tuin helt af.
Ik kon ook niet diep uitgraven, want anders zou ik te veel
de wortels van de omringende haag of de centraal staande lijsterbes
beschadigen. Dus moet het er allemaal bovenop. Dat is niet erg, want na de
werken moet ik rond het terras nog aanvullen. Er ligt nog een grote hoop grond in de kippenren. Nu weet ik eindelijk waar er mee naar toe.
De stoepkasseitjes legde ik een beetje bol, zodat het water goed afstroomt.
Nu kan ik aan de volgende fase beginnen: de rand van het zithoekje.
