donderdag 29 januari 2015

Mijn vriend

De man staat
en kijkt omhoog
de bijl voelt waarachtig
loom

gaat zijn blik
het valt hem zwaar
vandaag te vellen
een vriend

hij slaapt
een winters rust
waaruit hij nooit meer
waken zal

een laatste slag
zo rolt hij zwaar
een traan
en kraakt

Mijn vriend
het valt me zwaar
mezelf te vellen
in hout

Mijn vriend
voor gedichtendag 2015
De biodiverse tuinier

6 opmerkingen:

  1. Een herkenbaar gevoel, mooi neergeschreven.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wie van bomen houdt, zal het begrijpen. Mooi gedicht.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. je bent uit het goede hout gesneden, dat voel je ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Elk jaar, bij het verlaten van het bos, heb ik dank gezegd en mij verontschuldigd.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. De akte van berouw der houthakkers. Knap.

    BeantwoordenVerwijderen

Iedereen is welkom om hier een berichtje achter te laten - maar liefst niet anoniem. Beledigende reacties en publiciteit worden verwijderd.