zondag 18 februari 2018

Knotaap

De ochtendrust werd schandalig abrupt verstoord door een snerpend gejank van jewelste, het volgende ogenblik gevolgd door een krakend geraas en een zware plof, net voor het keukenraam.

Ik had al gewaarschuwd moeten zijn, want net daarvoor keken de katten schichtig op van hun ochtendslaapje. Hun koppetjes gingen gelijktijdig omhoog en keken gealarmeerd in dezelfde richting, de oortjes als driehoekige schotelantennetjes omhoog reikend naar de oorzaak van het onheil.

Het vallen van de tak zelf, want dat was het, hadden ze niet afgewacht want beiden waren al met een rotvaart de leefruimte doorgeschoten.

Ik natuurlijk naar buiten en wat ik daar zag had ik niet verwacht!

Eén of ander groot dier zat halverwege de kruin van de krulwilg, net naast ons huis.

Onmiddellijk schoot ik in mijn observatiemodus, wat inhield dat ik in allerijl terug naar binnen sloop om mijn fototoestel, nog vlug mijn smartphone in mijn achterzak propte en langs de veranda weer ongemerkt naar buiten gleed. Want zeg nu zelf, kan je tegenwoordig als natuurwaarnemer nog als vol aanzien worden als je je waarnemingen niet online en ondersteund met bewijsvoerend fotografisch materiaal op t'internet gooit, gelijk op waarnemingen.be bijvoorbeeld.

Hoeveel keer heb ik nu al niet die merel in onze tuin "waargenomen", om toch maar te bewijzen dat deze soort in de biodiverse tuin nog niet uitgestorven is, alle ramp verhalen ten spijt.

Maar goed, daar stond ik dan, Attenborough-gewijs postvattend achter wat dekkingverschaffend groen. 'k Had beter een cameraman meegenomen, want het natuurtafereel dat zich voor mijn verwonderde ogen ontspon was van een zowel betoverende als angstwekkende schoonheid.

Blijkbaar had ik met een voor mij onbekende primaatsoort te maken, waardoor het me duidelijk werd dat ik de smartphone met obsmapp app voor niks meehad. Ik was er zeker van dat deze niet in de lijst der inheemse zoogdieren zou voorkomen!



Maar niet getreurd - het kwam er op aan om toch enkele bruikbare beelden te schieten. Dat zat niet mee want die dag was gekenmerkt door een treurig maar dens grijs wolkendek dat elke poging tot kleur scheen op te slokken.

De activiteit van de aap was op zijn minst merkwaardig te noemen. Met uiterst efficiënte bewegingen klom het dier door de boom en sneed daarbij grote takken weg. Jawel sneed! Of zaagde voor mijn part. Telkens klonk er een korte snerp als het dier zijn grote aangepaste klauw op het hout losliet. Waar evolutie al niet toe in staat is! Als ik het niet met mijn eigen ogen gezien had, ik zou het niet geloofd hebben.

Het dier maakte ook gebruik van lianen om zich door de steeds kaler worden kruin te bewegen. Ik kreeg de indruk dat het wellicht om een soort mensaap zou kunnen gaan, met voldoende intelligentie om wat leek het knopen leggen te beheersen.

Telkens vielen er stukken hout en strengen klimop naar beneden, terwijl de boom stukje voor stukje ontkleed werd. Wat zeg ik, ontkleed? Nee - eerder ontmanteld. Naast de onbeantwoorde vraag wat het dier nu eigenlijk met al dat materiaal van plan was (een nest bouwen? opeten?), kwam er tevens een goede naam voor het dier naar boven. Een knotaap.



Want na een goed uur was het resultaat van die destructieve activiteit niet meer of minder dan een geknotte wilg.

Toen de boom niet meer dan een twee meter hoge knot was sloop de knotaap weg en verdween in zijn camionette, het niet nalatend eerst nog een factuur in de brievenbus achter te laten.


10 opmerkingen:

  1. Die man kan er wat van. En ik ben blij nog eens hier te kunnen komen lezen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Met het lengen van de dagen en wat zonnige dagen wat daar plots weer de zin terug.

      Verwijderen
  2. Knotapen zijn een zeer bijzondere primatensoort. Als ze zich aan knotwilgen houden, zou ik ze niet wegjagen (hoewel misschien toch ook niet voederen). Als ze ook andere bomen gaan aanvallen, onder kandelaber-instinct, zou ik toch het opvangcentrum voor wilde dieren durven bellen...

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hebben die beesten een kadelaber instinct!!! Nu weet ik wie er in buurmans tuin huis gehouden heeft...

      Verwijderen
  3. ALs ik zo eens rond me kijk wijl ik onderweg ben, kan ik niet anders dan besluiten dat het heden volop knotapentijd is.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wellicht vroeg uit hun winterslaap gekomen - dit jaar?

      Verwijderen
  4. Je hebt bovendien een roodhoofknotaap gespot. Uitermate zelfzaam in onze contreien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En ik die dacht dat het de kleur van een mannetje was.

      Verwijderen
  5. Mooi beschreven!
    Volgens mij kicken sommige hoveniers, ik bedoel tuinprimaten, van deze bezigheden.En niet alleen voor het geld...
    Onze vroege afkomst laat zich niet wegdenken.
    Maar de wilg is stevig aangepakt intussen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja - deze wilg kregen we ooit als huwelijkskado - toen amper een meter hoog maar vol vruchtjes (opgerolde briefjes van honderd frank). Helaas nooit meer zo in vrucht gekomen ... maar wel groter geworden dan ik dacht dat een krulwilg werd. Ondertussen nam ie al het licht uit Jongste zoon's kamer weg en was deze ingreep eigenlijk al enkele jaren nodig.

      Verwijderen

Iedereen is welkom om hier een berichtje achter te laten - maar liefst niet anoniem. Beledigende reacties en publiciteit worden verwijderd.